+Goose+

"Wij slalommen door alle muziekstijlen"
+december/januari/februari 07/08+

+Das Pop+

Terug van weggeweest!
+juni/juli/augustus 2008+

"Wij slalommen door alle muziekstijlen."

Mick: "Onze hotelkamer zag eruit alsof er een bom was ontploft. Ik voelde mij een beetje als Pretty Woman."

Dat de beste elektrorock van het heelal uit België komt, weet een beetje muziekliefhebber inmiddels wel. Moeder de Gans zit eenzaam en alleen in Kortrijk. Haar telgen in Berlijn, Londen of Tokio. De jongens van Goose hebben hun vleugels uitgesla-gen en komen voorlopig niet terug naar huis, want hun debuutplaat 'Bring it On' is wereldwijd een daverend succes. En dat valt inmiddels van hun ego af te lezen.

Antwerpen. Stralend herfstweer. Op de achtste verdieping van het oude Alcatelgebouw waar de tijdelijke horeca- en kunstzaak Lucy gevestigd is, praten we met Mick, Dave, Bert en Tom over de modetrend van het moment, het poesie-album van Dave en een beetje over muziek. Want als het aan Goose ligt, werken ze nét hard genoeg om ook in 2008 te spetteren. Zolang het maar niet beperkt blijft tot La Belgique is alles goed.

Wat is het verschil met het publiek in bijvoorbeeld België en Japan?

Dave: "Dat is zo'n raar gezicht als je op een podium staat. Achtduizend Japanners die allemaal letter voor letter meezingen met onze muziek. Bizar was dat. Ze klappen ook allemaal heel synchroon die Japanners. Australië is speciaal omdat je gewoon voelt dat je heel ver van Europa bent. Mensen reageren overal hetzelfde op onze muziek. Dat is raar maar waar. Ze dansen en zijn gelukkig."

Jullie manager Charlie Charlton van het Britse platenlabel Territory vindt dat jullie het nog niet druk genoeg hebben

Mick: "Slavenarbeid is het, wat sommige platenmaatschappijen met hun groepen doen. Twee jaar lang iedere dag optreden. Wij vertikken dat. Altijd dezelfde liedjes spelen is op den duur niet leuk meer. Een tourbus is onbetaalbaar, dus enig comfort hebben we niet. Die droom van optreden in het buitenland is snel doorgeprikt. We hebben geen zin om ons kapot te spelen."

Wat doen jullie naast het maken van muziek, het remixen voor andere groten der aarde en het touren over de wereld?

Dave: "Bekomen van katers..."

Aha. Al kopje onder in de grote boze wereld van sex drugs en rock 'n roll?

Mick: "Nee, we kunnen eigenlijk niet zo goed tegen drank. En het wordt altijd laat. Onze muziek speel je niet om zes uur 's middags.

Bert: "Ik eet en ontspan graag. En shoppen is ook fijn."

De wereld is jullie winkel. Waar shoppen jullie het liefst?

Dave: "Japan was een ramp voor onze bankrekening. Fantastisch gewoon. In elke toffe winkel die we zijn tegengekomen hebben we iets gekocht. We dachten: nu we er toch zijn...."

Mick: "Onze hotelkamer zag eruit alsof er een bom was ontploft. Ik voelde mij een beetje als Pretty Woman. Wij hebben een extra valies moeten kopen om alles mee te krijgen."

En dat voor vier mannen, I'm impressed.... Wat is de Goose-stijl dan?

Dave: "Deftig, sportief en stijlvol. Als het maar bekend en duur is. Iets van Parijs of zo."

Mick: "En smaakloos."

Bert: "Met de mode mee. Wij houden wel van merkkleding, vooral van kermismerken met van die flosjes eraan."

Ok, duidelijk. Ander onderwerp. Hoe zit het eigenlijk met jullie nieuwe plaat? Hebben jullie weer zin om na een jaar touren opnieuw de studio in te duiken?

Mick: "In de studio kan je alles loslaten en hoef je aan niets te denken. Dat is iets compleet anders dan live optreden. In de studio telt maar een ding: muziek maken."

Bert: "Er is niks leukers dan voor onszelf uit te vinden wat we nu weer voor spannends gaan doen."

De meeste Belgische groepjes beginnen na verloop van tijd nogal op elkaar te lijken. Jullie klinken nog lekker uniek. Hoe komt dat zo?

Dave: "Wij zijn net als Soulwax ruimdenkender dan de meeste groepen. Wij kijken over de Belgische grenzen heen en durven meer. Heel on-Belgisch is dat."

Mick: "Naast het schrijven van nummers produceren wij ook.Wij bepalen dus zelf de sound van de nummers die we maken. Dat is een even lange zoektocht. Goose is een totaalpakket. Hoe arrogant of dikkenekkerig dat ook klinkt. Internationale roem is onze droom, onze doelstelling. Dat mag je hier niet zeggen. Je moet ook wel over die grens durven kijken, want wat voor een land is België nu? Het bestaat nog nauwelijks."

Bert: "Heel veel groepen zijn een hype. Die bestaan niet lang. Wij zijn van de grote hype gespaard gebleven en kunnen op ons gemak doorgroeien. Ook hebben wij niet maar één invloed als Dance of Rock. Wij nemen van alles dat goed is net dat stukje wat we mooi vinden. Dat zijn wel duizend dingen. Wij slalommen door alle muziekstijlen."

Kunnen jullie al een tipje van sluier oplichten? Hoe klinkt die nieuwe plaat? Dave: "Beter dan de eerste." Mick: "Inmiddels hebben we behoorlijk wat optredens achter de rug. Die live-ervaring heeft invloed op ons studiowerk. Dat is qua uit-gangspunt een groot verschil. Wij weten nu dat we met heel veel rekening moeten houden. In de studio is het heel makkelijk om dingen te maken die op het podium onuitvoerbaar zijn, dat willen we niet meer."

Waarom kiezen jullie eigenlijk bewust voor simpele teksten?

Dave: "Zo zijn we nu eenmaal."

Euh simpel?

Dave: "Ja. Simpelheid is teruggaan naar de basis. Vroeger was het 'not done' om makkelijke dingen te maken. Het is beter om iets goeds simpel te maken dan iets slechts ingewikkeld."

In Groot-Brittannië zegt men: Goose is het Europese antwoord op New Rave. You have to fill me in: What is New Rave?

Bert: "In Engeland is men erg goed in het drukken van stempels op muziekgroepen. Wij wisten ook niet wat het was."

Dave: "Nu weten we dat New Rave muziek is waarbij het publiek fluo gekleed gaat. Dat is niet erg. Ik ben euforisch als ik Johnny's en Marina's zie staan in het publiek. Als die overtuigd zijn, is het goed. Die gasten zijn zichzelf, dat vind ik wel chique."

Natuurlijk Dave..... Is spelen in Engeland dan nog wel leuk?

Bert: "Optreden in Engeland is fantastisch. Ook al is het vechten voor een plek. Het publiek is zoooo verwend. In Londen kun je elke dag wel iets anders zien. Het is aan ons om er dan nog iets speciaals van te maken. Het is moeilijk, maar leerzaam."

Mick "Het is leuk om voor een publiek te spelen dat volledig verzadigd is. In Engeland hebben we geleerd klappen te incasseren. Dat is echt leren spelen.Wij zouden nu op een vuilbak kunnen optreden."

Willen jullie nog iets kwijt?

Dave: "Bert en ik kennen elkaar al sinds we twee zijn. Hij staat nog in mijn Poesie-vriendenboek. Zijn favoriete eten was macaroni en zijn lievelingsdrank Fanta . Oh nee, sorry, dat was water. Het antwoord op de vraag wat hij later wilde worden was gelukkig. Volgens mij zijn we dat nu allemaal wel. Alhoewel, melancholie is ook mooi: we houden nog steeds van Michael Jackson."

Dat belooft wat. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Tekst: Anke Claassen
Fotografie: Alex Salinas